Zin en onzin van een Heiligverklaring
Op zondag 1 juli 2012 zijn Henk Erinkveld en Claudia Peters te gast in Peerke Donders Paviljoen om met de bezoekers te praten over de zin en onzin van een heiligverklaring. Peerke Donders is voor vele Tilburgers heilig hoewel de paus hem in 1982 ´slechts´zalig verklaarde. Vanuit de Stichting Petrus Donders Tilburg ijvert een werkgoep voor een heiligverklaring.
Voor een heiligverklaring zijn diverse aspecten nodig: de stem van het volk én een wonderbaarlijke genezing die toegeschreven kan worden aan Peerke Donders. Henk Erinkveld is voorzitter van de werkgroep. De laatste tijd zijn er nieuwe pogingen gedaan om de heiligverklaring alsnog voor elkaar te krijgen. Het is een mooie promotie voor de kerk en de samenleving in Suriname en een stimulans voor al degenen die zich nog steeds laten leiden door Peerke. Erinkveld noemt het opvallend dat de ontkerkelijking van de laatste decennia blijkbaar geen drempel is voor verering van Peerke. Belangrijk volgens hem zijn de verering, het registren van alle activiteiten en ervoor te zorgen dat de naamsbekendheid van Peerke de lokale grenzen overstijgt.
´Peerke leeft onder de Tilburgers´ volgens publicist Paul Spapens. Over de stem van het volk hoeven we ons volgens hem dan ook geen zorgen te maken. Spapens noemt het namelijk bijzonder dat er in een tijd van ontkerkelijking toch zo nadrukkelijk gevraagd wordt om een heiligverklaring. Want hoe komt het dat er in 2009 een museum kwam vanuit vele donaties, vooral van gewone Tilburgers? En waarom zijn er zoveel activiteiten, lesprogramma´s, tentoonstellingen, boeken en films en banden met Suriname(rs) als Peerke Donders geen ´levend icoon´ zou zijn?
Toch zegt ook Erinkveld dat Rome als ´harde´ vorwaarde heeft dat er een wonder moet gebeuren. Een taak ligt daarvoor bij vice-postulatoren in Suriname en Nederland die voorstellen beoordelen om die al dan niet voor te leggen aan Rome via de plaatselijke bisschop. In Nederland is dat Claudia Peters, theologe en gespecialiseerd in kerkelijk recht en in Suriname Ronaldo de Faria, een jonge Braziliaanse redemptorist. De Nederlandse vice-postulator doet onderzoek nadat iemand aangegeven heeft dat hij op wonderbaarlijke manier – op voorspraak van Peerke Donders – is genezen. Ook de kwesties voorleggen aan artsen om ook hun bevestiging te krijgen, behoort tot de taak van een vice-postulator. Daarbij komt er een speciale kerkelijke rechtbank aan te pas voordat Peerke heilig kan worden verklaard.
Al voor Peerkes dood (1887) werd er gepleit voor een heiligverklaring. In 1900 werden kerkelijke processen ingeleid tot zaligverklaring van Peerke. In 1913 kwam er toestemming om met het proces te beginnen. Vanaf toen had Peerke de status van ´eerbiedwaardige Dienaar Gods´. In 1979 volgde erkenning voor het wonder dat Peerke had verricht in 1929. In 1980 kwam er dispensatie voor een tweede wonder. In 1982 leverde dat uiteindelijk de zaligverklaring op.
Wat is de ´vox populi´? Wat vindt het volk ervan? Heeft het zin dat er geijverd wordt voor een heiligverklaring of is het voldoende als de Tilburgers Peerke toch al heilig hebben verklaard? Hierover praten Henk Erinkveld, Claudia Peters en de bezoekers van Peerke Donders Paviljoen tijdens het Verhaal op zaal op zondag 1 juli 2012 14.00 tot 15.00 uur Peerke Donders Paviljoen.
Toegang € 2,- indien incl. consumptie bij Eet- en Feestgelegenheid Peerke Donders € 5,-.